گزارشی از چهار دوره

Untitled 22

مقالات رسیده

به اشتراک بگذارید

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

 رأفت امام رضا علیه السلام(2)


بسم الله الرحمن الرحیم

وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنين[1] 

قرآن را نازل می کنیم که شفاء و رحمت برای مومنان است.
اگر چه قرآن شفادهنده روح انسانهاست و برای رشد و تعالی و کمال، نازل شده است ولی با این حال در احادیث بسیاری از ائمه معصومین علیهم السلام، مؤمنان  برای صحت و تندرستی و شفاء از بیماری های جسمی، نیز به  قرآن ارجاع داده شده اند؛ و گاهی آن بزرگواران به یک سوره و یا یک آیه ی خاص، سفارش کرده اند؛ و گاهی دستوری هم در این رابطه فرموده اند که مثلاً در ظرفی فلان آیه را بنویسید و با آب حل کنید و برای بهبودی و درمان بیماری خود بخورید؛
 و همچنین گاهی برای پیشگیری از بیماری و ضرر، سفارش به خواندن آیاتی از قرآن در اوقات خاصی کرده اند.
امام رضا علیه السلام فرمود: هر کس آیة الکرسی  را در وقت  خواب بخواند از فلج شدن ایمن گردد و هر کس بعد از نماز بخواند هیچ صاحب نیشی به او ضرر نرساند.[2]

از جمله سوره هایی که برای شفاء به آن سفارش شده سوره حمد می باشد:
هنگامی که امام رضا علیه السلام از مدینه به طرف مرو در حرکت بود وقتی به نزدیکی بغداد رسید، مردی حمامی که از شیعیان بود همین که فهمید کاروان امام نزدیک شده سرا سیمه به استقبال رفته و حضرت را به منزل خود دعوت کرد.
برخیز که موکب رضا آمده است  /   سلطان  سریر ارتضا آمده است
ای  تشنه ی آب رحمت حق    /    سرچشمه ی رحمت خدا آمده است

...در مدت اقامت روزی حضرت به حمامی فرمود: امشب می خواهم به حمام بروم ... حمامی حمام را پاکیزه و آماده کرد.
در نزدیکی حمام مردی که به مریضی برص مبتلا بود و بخاطر شدّت بیماری از خانه کمتر خارج می شد وقتی شنید امام آن شب به حمام می روند نزد گلخن تاب[3] رفته و با پولی او را راضی کرد که در گوشه ای از حمام  مخفی شود .
 وقتی امام در حمام تشریف آوردند آن مریض با قلب سرشار از امید خدمت امام رسید و عرضه داشت: فرزندِ امیرالمومنین! شما منبع کرامت هستید، نظری به حال من فرمایید.
حمامی خواست او را بیرون کند ولی امام، مانع  شد.
[این جاست طبیبی که ندارد نوبت /  هر دل که شکسته تر بود پیشتر است]
امام از جا بر خاست، ظرفی پر از آب کرده و سوره حمد را بر آن تلاوت فرمود و بر سر او ریخت، بلا فاصله بدن او که آثار پیسی، تمامی آن را فرا گرفته بود سرخ و سفید شد و شفا پیدا کرد.
سپس امام به حمامی فرمود:  او را بیرون حمام برده و لباسهای مرا به او بپوشان...
وقتی امام از حمام خارج شد، آن مرد به دست و پای حضرت افتاد و تشکرکرد.
و به همین واسطه پانصد نفر از نزدیکان آن مرد شیعه شدند.[4]   
 


[1] اسراء/82
3ثواب الاعمال/حدیث 375     
[3] به کارگری که در آتشخانه حمام کار می کرده می گفتند
[4] تحفة الرضویة شیخ عباس قمی رحمة الله علیه (نقل ازیکصد موضوع پانصد داستان)

 

 

 

این مطلب را به اشتراک بگذارید

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TechnoratiSubmit to Twitter

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی

Find us on Facebook
Follow Us