گزارشی از چهار دوره

Untitled 22

مقالات رسیده

به اشتراک بگذارید

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

عابد بی حیا

Thumb HM 20137876815871049621396263315.631ﺭﻭﺯﯼ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﯼ، ﻣﺮﺩ ﻋﺎﺑﺪ ﺧﺪﺍﭘﺮﺳﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺗﮑﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺩﻝ ﮐﻮﻩ ﺭﺍﺯ ﻭ ﻧﯿﺎﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ. ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻣﻨﺰﻟﺘﺶ ﭘﯿﺶ ﺧﺪﺍ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺑﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﺶ ﺍﻣﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻃﻌﺎﻡ ﺑﻬﺸﺘﯽ، ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺪﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﯿﺮ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ 70 ﺳﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ، ﺭﻭﺯﯼ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﺶ ﮔﻔﺖ: «ﺍﻣﺸﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻃﻌﺎﻡ ﻧﺒﺮﯾﺪ، ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺶ ﮐﻨﯿﻢ». ﺁﻥ ﺷﺐ ﻋﺎﺑﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻏﺬﺍ ﺷﺪ، ﺧﺒﺮﯼ ﻧﺸﺪ، ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮ ﺍﻭ ﻏﺎﻟﺐ ﺷﺪ. ﻃﺎﻗﺘﺶ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﮐﻮﻩ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﺗﺶ ﭘﺮﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﮐﻮﻩ ﻣﻨﺰﻝ ﺩﺍﺷﺖ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻃﻠﺐ ﻧﺎﻥ ﮐﺮﺩ. ﺁﺗﺶ ﭘﺮﺳﺖ 3 ﻗﺮﺹ ﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻭ به سمت ﻋﺒﺎﺩﺗﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩ. ﺳﮓ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﺗﺶ ﭘﺮﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﺟﻠﻮﯼ ﺭﺍﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ. ﻣﺮﺩ ﻋﺎﺑﺪ ﯾﮏ ﻗﺮﺹ ﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻠﻮﯼ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻫﺶ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﺪ. ﺳﮓ ﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﺍﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ. ﻣﺮﺩ ﻗﺮﺹ ﺩﻭﻡ ﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺟﻠﻮﯼ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮﻭﺩ ﺍﻣﺎ ﺳﮓ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻣﺮﺩ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﺶ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﺪ. ﻣﺮﺩ ﻋﺎﺑﺪ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻗﺮﺹ ﺳﻮﻡ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺟﻠﻮﯼ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ: «ﺍﯼ ﺣﯿﻮﺍﻥ ﺗﻮ ﭼﻪ ﺑﯽ ﺣﯿﺎﯾﯽ! ﺻﺎﺣﺒﺖ ﻗﺮﺹ ﻧﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩ ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﯽ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺒﺮﻡ؟ ﺑﻪ ﺍﺫﻥ ﺧﺪﺍﯼ ﻋﺰ ﻭ ﺟﻞٌ، ﺳﮓ ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﺁﻣﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ: «ﻣﻦ ﺑﯽ ﺣﯿﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﻣﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﺳﺎﻝ ﺳﮓ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﻫﺴﺘﻢ. ﺷﺒﻬﺎیی ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻏﺬﺍ ﺩﺍﺩ ﭘﯿﺸﺶ ﻣﺎﻧﺪﻡ. ﺷﺒﻬﺎﯾﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻏﺬﺍ ﻧﺪﺍﺩ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﭘﯿﺸﺶ ﻣﺎﻧﺪﻡ. ﺷﺒﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍﻧﺪ، ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﻧﺸﺴﺘﻢ. ﺗﻮ ﺑﯽ ﺣﯿﺎﯾﯽ، ﺗﻮ ﮐﻪ ﻋﻤﺮﯼ ﺧﺪﺍﯾﺖ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻏﺬﺍﯼ ﺷﺒﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﻋﻄﺎﯾﺖ ﮐﺮﺩ. ﯾﮏ ﺷﺐ ﮐﻪ ﻏﺬﺍﯾﯽ ﻧﺮﺳﯿﺪ، ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺶ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺮﯾﺪﯼ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻓﻊ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺍﺕ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﯾﮏ ﺁﺗﺶ ﭘﺮﺳﺖ ﺁﻣﺪﯼ ﻭ ﻃﻠﺐ ﻧﺎﻥ ﮐﺮﺩﯼ. ﻣﺮﺩ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﻣﻨﻘﻠﺐ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺗﮕﺎﻩ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ.

برچسب: عابد، خدا پرست، غذا، عبادت، توبه، بی حیا

 

 

 

این مطلب را به اشتراک بگذارید

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TechnoratiSubmit to Twitter

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی

Find us on Facebook
Follow Us